Mediacje – nowe przepisy

Mediacje – nowe przepisy. Sprawdź co się zmieniło.

Mediacje - nowe przepisy24 września 2015 roku Prezydent podpisał ustawę zmieniającą Kodeks postępowania cywilnego oraz niektóre inne ustawy w związku ze wspieraniem polubownych metod rozwiązywania sporów. Z dniem 1 stycznia 2016 roku ustawa weszła w życie.

Celem nowelizacji jest zachęcenie stron do polubownego rozwiązania sporu przed skierowaniem sprawy do sądu lub w toku postępowania sądowego. Od 1 stycznia nowego roku sąd ma obowiązek dążyć do ugodowego załatwienia sprawy i namawiać strony do podjęcia mediacji, przy czym skierowanie stron do mediacji możliwe będzie na każdym etapie postępowania.

Oczywiście mediacja nadal będzie dobrowolna i strona może na nią nie wyrazić zgody, przy czym powinna ona o tym poinformować sąd w terminie tygodnia od dnia ogłoszenia lub doręczenia jej postanowienia kierującego strony do mediacji. Jednakże pomimo, iż wprowadzone ww. ustawą zmiany w mediacji niewątpliwie mają na celu usprawnienie procesu rozwiązywania sporów pomiędzy stronami i zakładają dobrowolność w tym zakresie to z drugiej strony nakładają one na stronę obowiązek podjęcia przed skierowaniem sprawy do sądu próby polubownego rozwiązania sporu, o czym świadczy wprowadzanie do art. 187 § 1 kpc pkt 3.

Każdy pozew będzie musiał zawierać informację czy strony podjęły próbę mediacji lub innego pozasądowego sposobu rozwiązania sporu, a w przypadku gdy takich prób nie podjęto, wyjaśnienie przyczyn ich niepodjęcia. Co to będzie oznaczać w praktyce?

W każdej sprawie powód przed złożeniem pozwu powinien zweryfikować, czy w powstałym sporze jest możliwe ugodowe rozwiązanie sporu. Oczekiwanym efektem nowelizacji jest utrwalenie w społeczeństwie przekonania, że skierowanie sprawy do sądu powinno zostać poprzedzone próbą rozwiązania konfliktu za pomocą mediacji lub przy użyciu innego rodzaju polubownej metody rozwiązania sporu. Jeżeli takiej próby zaniechano, powód ma obowiązek wyjaśnienia przyczyn rezygnacji. W projekcie przyjęto założenie o celowości wspierania mediacji jako metody rozwiązywania sporów cywilnych drogą rozwiązań „miękkich”, tj. takich, które mają skłaniać strony do korzystania z mediacji i aktywizować sąd w jej wykorzystywaniu, jednak bez tworzenia sztywnych regulacji o charakterze przymuszającym.

Zgodnie z tym założeniem brak informacji o działaniach związanych z polubownym rozwiązaniem sporu na etapie przedsądowym nie zostanie obarczony sankcją zwrotu pozwu.

Ponieważ brak informacji o skorzystaniu z polubownych metod rozwiązania sporu nie uniemożliwia nadania sprawie dalszego biegu, przewodniczący nie będzie wzywał powoda do uzupełnienia braków formalnych pozwu, a także nie będzie mógł zastosować sankcji zwrotu pozwu – zgodnie z brzmieniem przepisu art. 130 § 1 kpc

Informacja zawarta w pozwie ułatwi sędziemu dokonanie wstępnej oceny, czy sprawa może zostać skierowana do mediacji w toku postępowania sądowego. Brak podjęcia próby polubownego rozwiązania sporu lub informacji na ten temat w pozwie może mieć wpływ na postępowanie na dalszych etapach, np. na podjęcie przez sędziego decyzji o wezwaniu stron na spotkanie informacyjne lub posiedzenie niejawne w celu oceny, czy sprawa nadaje się do mediacji.

Obowiązek będzie dotyczył powoda wnoszącego pozew, a także, na podstawie art. 511 § 1 kpc, wnioskodawcy w postępowaniu nieprocesowym w sprawach, w których zawarcie ugody jest dopuszczalne.

Kolejną, istotną z punktu widzenia strony zmianą w mediacji jest możliwość obciążenia strony kosztami sądowymi w przypadku nieuzasadnionej odmowy poddania się mediacji (art. 103 § 2 kpc oraz 1838 § 6 kpc), przy czym ww. przepisy jako stanowiące wyjątek od zasady odpowiedzialności za wynik procesu będą mogły być zastosowane przez sąd jedynie wówczas, gdy uzna on że postawa strony odmawiającej mediacji była nieodpowiedzialna, zaś samo zachowanie strony było niewłaściwe i niezgodne z dobrymi obyczajami. Jednocześnie należy pamiętać, iż ewentualne obciążenie strony kosztami będzie dotyczyło wyłącznie tych kosztów, powstałych na skutek niewłaściwego lub niesumiennego działania strony i co do zasady będą ograniczać się one do wynagrodzenia i wydatków poniesionych przez mediatora lub kosztów stawiennictwa strony na posiedzenie mediacyjne.

24 września 2015 roku Prezydent podpisał ustawę zmieniającą Kodeks postępowania cywilnego oraz niektóre inne ustawy w związku ze wspieraniem polubownych metod rozwiązywania sporów. Z dniem 1 stycznia 2016 roku ustawa weszła w życie.

Celem nowelizacji jest zachęcenie stron do polubownego rozwiązania sporu przed skierowaniem sprawy do sądu lub w toku postępowania sądowego. Od 1 stycznia nowego roku sąd ma obowiązek dążyć do ugodowego załatwienia sprawy i namawiać strony do podjęcia mediacji, przy czym skierowanie stron do mediacji możliwe będzie na każdym etapie postępowania.

Oczywiście mediacja nadal będzie dobrowolna i strona może na nią nie wyrazić zgody, przy czym powinna ona o tym poinformować sąd w terminie tygodnia od dnia ogłoszenia lub doręczenia jej postanowienia kierującego strony do mediacji. Jednakże pomimo, iż wprowadzone ww. ustawą zmiany w mediacji niewątpliwie mają na celu usprawnienie procesu rozwiązywania sporów pomiędzy stronami i zakładają dobrowolność w tym zakresie to z drugiej strony nakładają one na stronę obowiązek podjęcia przed skierowaniem sprawy do sądu próby polubownego rozwiązania sporu, o czym świadczy wprowadzanie do art. 187 § 1 kpc pkt 3.

Każdy pozew będzie musiał zawierać informację czy strony podjęły próbę mediacji lub innego pozasądowego sposobu rozwiązania sporu, a w przypadku gdy takich prób nie podjęto, wyjaśnienie przyczyn ich niepodjęcia. Co to będzie oznaczać w praktyce?

W każdej sprawie powód przed złożeniem pozwu powinien zweryfikować, czy w powstałym sporze jest możliwe ugodowe rozwiązanie sporu. Oczekiwanym efektem nowelizacji jest utrwalenie w społeczeństwie przekonania, że skierowanie sprawy do sądu powinno zostać poprzedzone próbą rozwiązania konfliktu za pomocą mediacji lub przy użyciu innego rodzaju polubownej metody rozwiązania sporu. Jeżeli takiej próby zaniechano, powód ma obowiązek wyjaśnienia przyczyn rezygnacji. W projekcie przyjęto założenie o celowości wspierania mediacji jako metody rozwiązywania sporów cywilnych drogą rozwiązań „miękkich”, tj. takich, które mają skłaniać strony do korzystania z mediacji i aktywizować sąd w jej wykorzystywaniu, jednak bez tworzenia sztywnych regulacji o charakterze przymuszającym.

Zgodnie z tym założeniem brak informacji o działaniach związanych z polubownym rozwiązaniem sporu na etapie przedsądowym nie zostanie obarczony sankcją zwrotu pozwu.

Ponieważ brak informacji o skorzystaniu z polubownych metod rozwiązania sporu nie uniemożliwia nadania sprawie dalszego biegu, przewodniczący nie będzie wzywał powoda do uzupełnienia braków formalnych pozwu, a także nie będzie mógł zastosować sankcji zwrotu pozwu – zgodnie z brzmieniem przepisu art. 130 § 1 kpc

Informacja zawarta w pozwie ułatwi sędziemu dokonanie wstępnej oceny, czy sprawa może zostać skierowana do mediacji w toku postępowania sądowego. Brak podjęcia próby polubownego rozwiązania sporu lub informacji na ten temat w pozwie może mieć wpływ na postępowanie na dalszych etapach, np. na podjęcie przez sędziego decyzji o wezwaniu stron na spotkanie informacyjne lub posiedzenie niejawne w celu oceny, czy sprawa nadaje się do mediacji.

Obowiązek będzie dotyczył powoda wnoszącego pozew, a także, na podstawie art. 511 § 1 kpc, wnioskodawcy w postępowaniu nieprocesowym w sprawach, w których zawarcie ugody jest dopuszczalne.

Kolejną, istotną z punktu widzenia strony zmianą w mediacji jest możliwość obciążenia strony kosztami sądowymi w przypadku nieuzasadnionej odmowy poddania się mediacji (art. 103 § 2 kpc oraz 1838 § 6 kpc), przy czym ww. przepisy jako stanowiące wyjątek od zasady odpowiedzialności za wynik procesu będą mogły być zastosowane przez sąd jedynie wówczas, gdy uzna on że postawa strony odmawiającej mediacji była nieodpowiedzialna, zaś samo zachowanie strony było niewłaściwe i niezgodne z dobrymi obyczajami. Jednocześnie należy pamiętać, iż ewentualne obciążenie strony kosztami będzie dotyczyło wyłącznie tych kosztów, powstałych na skutek niewłaściwego lub niesumiennego działania strony i co do zasady będą ograniczać się one do wynagrodzenia i wydatków poniesionych przez mediatora lub kosztów stawiennictwa strony na posiedzenie mediacyjne.