Klauzula przeciwko unikaniu opodatkowania

Ważna zmiana w prawie podatkowym dla przedsiębiorców

Klauzula przeciwko unikaniu opodatkowania

Klauzula przeciwko unikaniu opodatkowania

Od 15 lipca 2016 roku obowiązuje nowelizacja Ordynacji Podatkowej, wprowadzająca klauzulę przeciwko unikaniu opodatkowania. Klauzula ta będzie miała zastosowanie, jeżeli korzyść uzyskana przez podatnika w wyniku kwestionowanych przez organy podatkowe pozornych czynności, przekroczy 100.000 zł.

Klauzula ma za zadanie przeciwdziałać unikaniu opodatkowania.

Do unikania opodatkowania prowadzi też wykorzystanie podmiotów tworzonych w tzw. rajach podatkowych w celu transferu dochodu, skutkującego zmniejszeniem podstawy opodatkowania w Polsce.

Limit zastosowania klauzuli do znacznej korzyści podatkowej – 100.000 zł

Klauzula przeciwko unikaniu opodatkowania będzie miała zastosowanie, jeśli wynikiem działań mających cechy  „agresywnej optymalizacji podatkowej” będzie korzyść podatkowa, której rozmiary przekraczają 100.000 zł.

Jeżeli właściwy urząd skarbowy uzna, że określone transakcje miały zmierzać tylko do osiągnięcia korzyści podatkowych, a nie do określonego efektu gospodarczego, to wówczas takie działanie będzie się wiązało z nałożeniem dodatkowego zobowiązania podatkowego.

Opinia zabezpieczająca – cena: 20.000 zł

Przedsiębiorstwa, które będą miały wątpliwości, czy prowadzone przez nie procesy optymalizacyjne nie służą obejściu prawa, będą mogły uzyskać opinię zabezpieczającą. Za taką opinię trzeba będzie zapłacić aż 20.000 zł. Wydanie takiej opinii będzie trwało nawet pół roku.

Klauzula nie będzie dotyczyła podatku od towarów i usług.

Czy Klauzula działa wstecz?

Formułowanie przepisów przejściowych w procesie legislacyjnym budziło wiele emocji. Ostatecznie przyjęte rozwiązanie spotkało się z dużą krytyką, obejmującą zarzut jego niekonstytucyjności.

Organy podatkowe mogą stosować Klauzulę wobec działań podjętych przed jej wejściem w życie, przy czym mogą one weryfikować wyłącznie skutki podatkowe takich działań, które wystąpią po 15 lipca 2016 roku.

Na przykład, jeżeli transakcja, w wyniku której podatnik dokonał przeszacowania aktywów miała miejsce w 2013 roku zostanie uznana za czynność podlegającą Klauzuli – wówczas nie jest wykluczone, że rozpoznanie podwyższonego kosztu przy sprzedaży przedmiotowych aktywów po 15 lipca 2016 roku będzie kwestionowane przez organy podatkowe.

Wprowadzenie Klauzuli istotnie zwiększa ryzyko prowadzenia działalności gospodarczej. Klauzula ta umożliwia administracji podatkowej pomijanie skutków prawnych czynności dokonanej przez podatnika, jeżeli zostanie stwierdzone, że służyła ona przede wszystkim osiągnięciu korzyści podatkowej.