Archiwa autora: Prawo

Zmiany w zatrudnianiu pracowników tymczasowych

Z dniem 1 czerwca 2017 roku wejdą w życie następujące zmiany do ustawy z dnia 9 lipca 2003 roku o zatrudnianiu pracowników tymczasowych.:

  1. W zakresie kompetencji agencji pracy tymczasowej – będzie również mogła, na podstawie umowy prawa cywilnego, kierować osoby niebędące pracownikami takiej agencji do wykonywania pracy tymczasowej. Do takich osób będą miały odpowiednio zastosowanie określone przepisy ustawy (art. 8, art. 9 ust. 1, art. 12, art. 20 ust. 1, 3, 5 i 6 oraz art. 23). Agencja pracy tymczasowej wyda takiej osobie zaświadczenie potwierdzające okres wykonywania pracy tymczasowej na rzecz danego pracodawcy użytkownika. Zaświadczenie wyda się w dniu zakończenia wykonywania pracy tymczasowej na podstawie umowy prawa cywilnego, a jeżeli z przyczyn obiektywnych wydanie zaświadczenia w tym terminie nie jest możliwe, agencja pracy tymczasowej, nie później niż w terminie 7 dni od dnia upływu tego terminu, prześle albo doręczy zaświadczenie osobie, która wykonywała pracę tymczasową na podstawie umowy prawa cywilnego, lub osobie przez nią upoważnionej do odebrania takiego zaświadczenia. Upoważnienie będzie mogło być złożone w postaci papierowej lub elektronicznej. W zaświadczeniu potwierdzającym okres wykonywania pracy tymczasowej na podstawie umowy prawa cywilnego trwającej w dniu 1 czerwca 2017 roku, zamieści się informację o okresie wykonywania takiej pracy przypadającym od dnia 1 czerwca 2017 roku do dnia zakończenia wykonywania takiej pracy.

Do osób w wieku od 16 do 18 lat będących uczniami, skierowanych do wykonywania pracy tymczasowej na podstawie umowy prawa cywilnego, stosować się będzie odpowiednio przepisy Kodeksu pracy dotyczące zatrudniania młodocianych w innym celu niż przygotowanie zawodowe.

  1. W zakresie prac, jakich nie można powierzać pracownikom tymczasowym – pracownikowi tymczasowemu nie będzie mogła być powierzone wykonywanie na rzecz pracodawcy użytkownika pracy m. in:

a) tego samego rodzaju co praca wykonywana przez pracownika pracodawcy użytkownika, z którym został rozwiązany stosunek pracy z przyczyn niedotyczących pracowników w okresie ostatnich 3 miesięcy poprzedzających przewidywany termin rozpoczęcia wykonywania pracy tymczasowej przez pracownika tymczasowego, jeżeli taka praca miałaby być wykonywana w jakiejkolwiek jednostce organizacyjnej pracodawcy użytkownika położonej w gminie, na terenie której znajduje się lub znajdowała się jednostka organizacyjna, w której był zatrudniony zwolniony pracownik. Aktualnie przepis wskazuje, że dotyczy to zatrudnienia na stanowisku pracy, na którym, w okresie ostatnich 3 miesięcy poprzedzających przewidywany termin rozpoczęcia wykonywania pracy tymczasowej przez pracownika tymczasowego, był zatrudniony pracownik pracodawcy użytkownika, z którym został rozwiązany stosunek pracy z przyczyn niedotyczących pracowników. Zmiana zatem polega na zastąpieniu pojęcia „stanowisko pracy” sformułowaniem „rodzaj pracy” oraz wprowadzeniu ograniczenia o charakterze terytorialnym.

Pracodawca użytkownik będzie też zobowiązany informować agencję pracy tymczasowej na piśmie o niewystępowaniu powyższych okoliczności uniemożliwiających rozpoczęcie wykonywania pracy tymczasowej przez pracownika tymczasowego na rzecz pracodawcy użytkownika;

Jednakże do umów o pracę i umów prawa cywilnego, na podstawie których jest wykonywana praca tymczasowa, trwających w dniu 1 czerwca 2017 roku stosować się będzie przepis w dotychczasowym brzmieniu.

b) wymagającej uzbrojenia pracownika ochrony w broń palną bojową lub przedmioty przeznaczone do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej, których posiadanie wymaga uzyskania pozwolenia

3.  W zakresie uzgodnień między agencją pracy tymczasowej a pracodawcą użytkownikiem:

a) Pracodawca użytkownik będzie informował agencję pracy tymczasowej na piśmie, w zakresie wynagrodzenia nie tylko o wynagrodzeniu za pracę, która ma być powierzona pracownikowi tymczasowemu ale także o wewnętrznych regulacjach dotyczących wynagradzania obowiązujących u danego pracodawcy użytkownika, a na wniosek agencji pracy tymczasowej przedstawi do wglądu treść tych regulacji.

b) Ponadto pracodawca użytkownik niezwłocznie będzie informował na piśmie agencję pracy tymczasowej o zmianie wewnętrznych regulacji dotyczących wynagradzania, w okresie wykonywania na jego rzecz pracy tymczasowej przez pracownika tymczasowego, a na wniosek agencji pracy tymczasowej przedstawi do wglądu treść zmienionych regulacji. Powyższa zmiana będzie miała zastosowanie do umów o pracę, na podstawie których jest wykonywana praca tymczasowa, trwających w dniu 1 czerwca 2017.

c) O treści uzgodnień (aktualnie tylko ogólnie o uzgodnieniach) w zakresie, o którym mowa w art. 9 i art. 10, agencja pracy tymczasowej zawiadomi na piśmie osobę, której ma być powierzone wykonywanie pracy tymczasowej, przed zawarciem z nią umowy o pracę.

d) W celu zawarcia umowy o pracę albo umowy prawa cywilnego między agencją pracy tymczasowej a osobą, której ma być powierzone wykonywanie pracy tymczasowej, agencja pracy tymczasowej ustali łączny okres pracy dotychczas wykonywanej przez taką osobę na rzecz danego pracodawcy użytkownika na podstawie umowy o pracę lub umowy prawa cywilnego.

e) Osoba, której ma być powierzone wykonywanie pracy tymczasowej na podstawie umowy o pracę albo umowy prawa cywilnego, będzie zobowiązana przedłożyć agencji pracy tymczasowej świadectwa pracy lub inne dokumenty potwierdzające okresy wykonywania pracy tymczasowej na rzecz danego pracodawcy użytkownika na podstawie umowy o pracę oraz pisemne oświadczenie lub zaświadczenia potwierdzające okresy wykonywania pracy tymczasowej na rzecz danego pracodawcy użytkownika na podstawie umowy prawa cywilnego z okresu 36 miesięcy poprzedzających przewidywany termin rozpoczęcia wykonywania pracy tymczasowej u danego pracodawcy użytkownika.

 

  1. W zakresie umowy o pracę z pracownikiem tymczasowym:

a) Agencja pracy tymczasowej będzie przekazywała pracownikowi tymczasowemu (w postaci papierowej lub elektronicznej), nie później niż w terminie 7 dni od dnia zawarcia umowy o pracę, informacje umożliwiające mu bezpośredni kontakt z przedstawicielami agencji pracy tymczasowej, dotyczące:

  • adresu miejsca kontaktu,
  • numeru telefonu
  • adresu poczty elektronicznej,
  • dni i przedziału godzinowego, kiedy możliwy jest taki kontakt

a także o każdej zmianie powyższych informacji, nie później niż w terminie 7 dni od dnia zaistnienia zmiany. Agencja pracy tymczasowej przekaże pracownikowi tymczasowemu, którego umowa o pracę, na podstawie której jest wykonywana praca tymczasowa, trwa w dniu 1 czerwca 2017 roku powyższe informacje, w postaci papierowej lub elektronicznej w terminie 14 dni od dnia 1 czerwca 2017 roku.

b) Umowa o pracę pracownicy tymczasowej mającej łączny co najmniej 2-miesięczny okres skierowania do wykonywania pracy tymczasowej przez daną agencję pracy tymczasowej na podstawie umowy o pracę która uległaby rozwiązaniu po upływie trzeciego miesiąca ciąży, będzie ulegała przedłużeniu do dnia porodu – będzie wówczas miał zastosowanie art. 177 § 3 Kodeksu pracy. Powyższy łączny co najmniej 2-miesięczny okres będzie obejmował:

1)     okres lub okresy skierowania do wykonywania pracy tymczasowej przypadające w okresie obejmującym 36 kolejnych miesięcy poprzedzającym zawarcie umowy o pracę, do której miałby mieć zastosowanie art. 177 § 3 Kodeksu pracy, lub

2)     okres przypadający od dnia zawarcia umowy o pracę, o której mowa w pkt 1, do dnia, w którym pracownica tymczasowa osiągnęła łączny co najmniej 2-miesięczny okres skierowania do wykonywania pracy tymczasowej.

Przy ustalaniu powyższego łącznego co najmniej 2-miesięcznego okresu skierowania do wykonywania pracy tymczasowej uwzględniać się będzie okres takiego skierowania przypadający od dnia 1 czerwca 2017 roku. Z kolei bieg powyższego okresu obejmującego 36 kolejnych miesięcy rozpoczyna się od dnia 1 czerwca 2017 roku.

Do umowy o pracę, na podstawie której jest wykonywana praca tymczasowa, trwającej w dniu 1 czerwca 2017 roku przepis art. 177 § 3 Kodeks pracy stosować się będzie od dnia przypadającego bezpośrednio po osiągnięciu przez pracownicę tymczasową łącznego co najmniej 2-miesięcznego okresu skierowania do wykonywania pracy tymczasowej na podstawie takiej umowy liczonego od dnia 1 czerwca 2017 roku.

  1. W zakresie uprawnień i obowiązków pracodawcy użytkownika – będzie prowadził ewidencję osób wykonujących pracę tymczasową na podstawie umowy o pracę oraz umowy prawa cywilnego, zawierającą informacje o dacie rozpoczęcia i dacie zakończenia wykonywania takiej pracy w okresie obejmującym 36 kolejnych miesięcy, oraz przechowuje tę ewidencję przez okres jej prowadzenia i przypadający bezpośrednio po nim okres 36 miesięcy. Ewidencja będzie prowadzona i przechowywana w postaci papierowej lub elektronicznej, odrębnie dla każdej osoby.
  2. W zakresie urlopu wypoczynkowego:

a) Agencja pracy tymczasowej nie będzie miała obowiązku wypłacenia ekwiwalentu pieniężnego, w razie niewykorzystania przez pracownika tymczasowego urlopu wypoczynkowego w okresie wykonywania pracy tymczasowej, w przypadku gdy strony postanowią o wykorzystaniu urlopu wypoczynkowego w czasie pozostawania pracownika tymczasowego w stosunku pracy na podstawie kolejnej umowy o pracę zawartej z tą samą agencją pracy tymczasowej, w celu powierzenia wykonywania pracy tymczasowej u tego samego pracodawcy użytkownika, u którego była wykonywana taka praca, bezpośrednio przed rozwiązaniem lub wygaśnięciem poprzedniej umowy o pracę z tą agencją.

b) Nastąpią zmiany w sposobie ustalania wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy: będzie ustalany:

1)     dzieląc wynagrodzenie wypłacone pracownikowi tymczasowemu w okresie 3 miesięcy wykonywania pracy na rzecz tego samego pracodawcy użytkownika na podstawie umowy o pracę lub umów o pracę z daną agencją pracy tymczasowej, poprzedzających miesiąc kalendarzowy, w którym udzielono takiemu pracownikowi czasu wolnego od pracy w wymiarze odpowiadającym przysługującemu mu urlopowi wypoczynkowemu, przez liczbę godzin pracy, w czasie których wykonywał on pracę w okresie tych 3 miesięcy;

2)     a następnie mnożąc tak otrzymane wynagrodzenie za jedną godzinę wykonywania pracy przez liczbę godzin przypadających w czasie wolnym od pracy w dniach, w których pracownik tymczasowy wykonywałby pracę, gdyby nie korzystał z urlopu wypoczynkowego.

c) Okres powyższych 3 miesięcy, będzie obejmował łącznie okres kolejnych 90 dni zatrudnienia na podstawie umowy o pracę lub umów o pracę z daną agencją pracy tymczasowej udzielającą urlopu wypoczynkowego, dotyczących wykonywania pracy na rzecz tego samego pracodawcy użytkownika, przypadający w okresie 6 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc kalendarzowy, w którym pracownikowi tymczasowemu udzielono czasu wolnego od pracy w wymiarze odpowiadającym przysługującemu mu urlopowi wypoczynkowemu. Bieg okresu kolejnych 90 dni zatrudnienia rozpoczynać się będzie się w dniu bezpośrednio poprzedzającym miesiąc kalendarzowy, w którym pracownikowi tymczasowemu udzielono czasu wolnego od pracy w wymiarze odpowiadającym przysługującemu mu urlopowi wypoczynkowemu. Jeżeli w okresie 6 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym pracownikowi tymczasowemu udzielono czasu wolnego od pracy w wymiarze odpowiadającym przysługującemu mu urlopowi wypoczynkowemu, pracownik tymczasowy będzie pozostawał w zatrudnieniu wyłącznie na podstawie umowy o pracę lub umów o pracę obejmujących miesiąc kalendarzowy lub jego wielokrotność, okres 3 miesięcy, obejmie łącznie okres kolejnych 3 miesięcy kalendarzowych. Jeżeli pracownik tymczasowy przed rozpoczęciem korzystania z udzielonego mu czasu wolnego od pracy w wymiarze odpowiadającym przysługującemu mu urlopowi wypoczynkowemu otrzyma wynagrodzenie za okres krótszy niż 3 miesiące, do obliczania wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy przyjmować się będzie wynagrodzenie wypłacone w okresie faktycznie przepracowanym. Powyższe stosować się będzie odpowiednio do ustalania ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy.

Wynagrodzenie za urlop wypoczynkowy pracownika tymczasowego, trwający w dniu 1 czerwca 2017 roku, ustalać się będzie, stosując zmiany wskazane w pkt b) i c).

d) Przy ustalaniu ekwiwalentu pieniężnego za jeden dzień urlopu wypoczynkowego przyjmie się, że dla pracownika tymczasowego zatrudnionego:

1)     w pełnym wymiarze czasu pracy – jeden dzień urlopu odpowiada 8 godzinom;

2)     w niepełnym wymiarze czasu pracy – jeden dzień urlopu odpowiada liczbie godzin ustalonej proporcjonalnie do tego wymiaru czasu pracy, biorąc za podstawę 8 godzin, przy czym niepełne godziny urlopu zaokrągla się w górę do pełnych godzin.

Powyższe stosować będzie się odpowiednio przy ustalaniu ekwiwalentu pieniężnego za jeden dzień urlopu wypoczynkowego dla pracownika tymczasowego, którego wymiar czasu pracy w okresie zatrudnienia ulegał zmianom.

e) Ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy ustalać się będzie:

1)     sumując kwoty wypłaconych wynagrodzeń w okresie 3 miesięcy poprzedzających miesiąc, w którym pracownikowi tymczasowemu wypłaca się ekwiwalent pieniężny, przypadających w okresie 6 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc wypłaty ekwiwalentu;

2)     a następnie dzieląc otrzymany wynik przez liczbę godzin, w czasie których pracownik tymczasowy wykonywał pracę w okresie, o którym mowa w pkt 1;

3)     a następnie mnożąc tak otrzymane wynagrodzenie za jedną godzinę wykonywania pracy tymczasowej przez liczbę godzin urlopu wypoczynkowego, za którą jest wypłacany ekwiwalent.

 

  1. W zakresie świadectwa pracy – będzie trzeba podać informacje dotyczące każdego pracodawcy użytkownika, na rzecz którego była wykonywana praca tymczasowa na podstawie umowy o pracę, oraz okresy wykonywania takiej pracy. W świadectwie pracy wydawanym pracownikowi tymczasowemu przez agencję pracy tymczasowej, obejmującym okres zatrudnienia na podstawie umowy o pracę trwającej w dniu 1 czerwca 2017 roku, poda się także powyższe informacje, przy czym dodatkowo poda się informację o okresie wykonywania pracy tymczasowej przypadającym od dnia 1 czerwca 2017 roku do dnia rozwiązania umowy o pracę.
  2. W zakresie ograniczenia okresu wykonywania pracy na rzecz konkretnego pracodawcy użytkownika uszczegółowiono przepisy:

a) Agencja pracy tymczasowej będzie mogła skierować danego pracownika tymczasowego do wykonywania pracy tymczasowej na rzecz jednego pracodawcy użytkownika przez okres nieprzekraczający łącznie 18 miesięcy w okresie obejmującym 36 kolejnych miesięcy. Pracodawca użytkownik będzie mógł korzystać z pracy tego samego pracownika tymczasowego przez okres nieprzekraczający łącznie 18 miesięcy w okresie obejmującym 36 kolejnych miesięcy. Agencja pracy tymczasowej będzie mogła skierować pracownika tymczasowego do wykonywania w sposób ciągły, przez okres nieprzekraczający 36 miesięcy, pracy tymczasowej na rzecz jednego pracodawcy użytkownika, obejmującej zadania, których wykonanie należy do obowiązków nieobecnego pracownika zatrudnionego przez danego pracodawcę użytkownika, a pracodawca użytkownik będzie mógł korzystać z pracy takiego pracownika tymczasowego przez taki okres. Powyższego nie będzie się stosować w przypadku przedłużenia umowy o pracę do dnia porodu, zgodnie z art. 177 § 3 Kodeksu pracy. Po okresie wykonywania pracy tymczasowej pracownik tymczasowy będzie mógł być skierowany przez agencję pracy tymczasowej oraz przyjęty przez tego samego pracodawcę użytkownika do wykonywania pracy tymczasowej na jego rzecz nie wcześniej niż po upływie 36 miesięcy.

Okres zatrudnienia na podstawie umowy o pracę, na podstawie której jest wykonywana praca tymczasowa, trwającej w dniu 1 czerwca 2017 roku, przypadający od tego dnia, wlicza się będzie do łącznego okresu skierowania do wykonywania pracy tymczasowej na podstawie umowy o pracę i łącznego okresu korzystania z takiej pracy. Bieg okresów obejmujących 36 kolejnych miesięcy, rozpocznie się od dnia 1 czerwca 2017 roku. Powyższe stosuje się odpowiednio do umów prawa cywilnego, na podstawie których jest wykonywana praca tymczasowa, trwających w dniu 1 czerwca 2017 roku.

b) Agencja pracy tymczasowej będzie mogła skierować daną osobę do wykonywania pracy tymczasowej na podstawie umowy o pracę oraz umowy prawa cywilnego na rzecz jednego pracodawcy użytkownika przez okres nieprzekraczający łącznie 18 miesięcy w okresie obejmującym 36 kolejnych miesięcy. Pracodawca użytkownik będzie mógł korzystać z pracy tej samej osoby wykonującej pracę tymczasową na podstawie umowy o pracę oraz umowy prawa cywilnego przez okres nieprzekraczający łącznie 18 miesięcy w okresie obejmującym 36 kolejnych miesięcy. Agencja pracy tymczasowej będzie mogła skierować daną osobę do wykonywania w sposób ciągły, przez okres nieprzekraczający 36 miesięcy, pracy tymczasowej na podstawie umowy o pracę oraz umowy prawa cywilnego na rzecz jednego pracodawcy użytkownika, obejmującej zadania, których wykonanie należeć będzie do obowiązków nieobecnego pracownika zatrudnionego przez danego pracodawcę użytkownika, a pracodawca użytkownik będzie mógł korzystać z pracy takiej osoby przez taki okres. Po okresie wykonywania pracy tymczasowej, dana osoba będzie mogła być skierowana przez agencję pracy tymczasowej oraz przyjęta przez tego samego pracodawcę użytkownika do wykonywania pracy tymczasowej na jego rzecz nie wcześniej niż po upływie 36 miesięcy.

Okresy wykonywania pracy tymczasowej na podstawie umów o pracę albo umów prawa cywilnego, trwających w dniu 1 czerwca 2017 roku, przypadające od tego dnia, wliczać się będzie do łącznego okresu skierowania do wykonywania pracy tymczasowej i łącznego okresu korzystania z takiej pracy.  Bieg okresów obejmujących 36 kolejnych miesięcy, rozpoczyna się od dnia 1 czerwca 2017 roku.

Tak więc maksymalny okres 18 lub 36 miesięcy wykonywania pracy tymczasowej przez pracownika tymczasowego na rzecz danego pracodawcy użytkownika będzie ustalany niezależnie od tego czy pracownik jest kierowany do pracy przez jedną czy kilka agencji oraz w ramach umowy o pracę czy też umowy cywilnoprawnej.

  1. W zakresie właściwości sądów pracy – wykreślono postanowienie, zgodnie z którym roszczenia pracownika tymczasowego rozpatruje sąd pracy właściwy ze względu na siedzibę agencji pracy tymczasowej zatrudniającej tego pracownika. Tym samym pracownik tymczasowy będzie mógł wybrać sąd właściwy do rozpatrzenia swoich roszeń przeciwko agencji pracy tymczasowej na takich samych zasadach jak zwykły pracownik. Jednakże do spraw dotyczących roszczeń pracowników tymczasowych, wszczętych przed dniem 1 czerwca 2017 roku, w zakresie właściwości sądu pracy stosuje się przepisy dotychczasowe.

10. W zakresie przepisów karnych spenalizowano także inne czynności oraz określono karę grzywny w wysokości od 1000 do 30 000 zł

 

 

Służebność przesyłu na użytkowaniu wieczystym

W dniu 16 maja 2017 roku Sąd Najwyższy wydał uchwałę istotną dla użytkowników wieczystych i właścicieli sieci przesyłowych, która odpowiada na pytania czy i kiedy można ustanowić służebność przesyłu na użytkowaniu wieczystym.

Sąd Najwyższy w Składzie Siedmiu Sędziów w sprawie o sygn. akt: III CZP 101/16 w odpowiedzi na zadane pytania:

  1. Czy służebność przesyłu może być ustanowiona na prawie użytkowania wieczystego?

a w razie odpowiedzi pozytywnej:

  1. Czy użytkownik wieczysty może żądać ustanowienia takiej służebności wówczas, gdy urządzenia przesyłowe znajdowały się na nieruchomości Skarbu Państwa przed oddaniem jej w użytkowanie wieczyste?

podjął uchwałę o następującej treści:

„Służebność przesyłu może być ustanowiona na prawie użytkowania wieczystego; użytkownik wieczysty nie może jednak skutecznie żądać ustanowienia takiej służebności, jeżeli urządzenia przesyłowe – zainstalowane przez przedsiębiorstwo państwowe  w okresie obowiązywania zasady jednolitej własności państwowej – znajdowały się na nieruchomości Skarbu Państwa przed oddaniem jej w użytkowanie wieczyste.”

Sąd Najwyższy zatem generalnie opowiedział się za możliwością ustanowienia służebności przesyłu na prawie użytkowania wieczystego, co daje przedsiębiorcom przesyłowym możliwość dochodzenia ustanowienia takiego prawa. Jednocześnie uchwała Sądu Najwyższego wskazuje na możliwy kierunek interpretacji (choć nie ma mocy zasady prawnej) w przypadkach żądań użytkowników wieczystych ustanowienia służebności przesyłu w zakresie urządzeń już zainstalowanych na nieruchomościach – istotna jest chwila, kiedy urządzenie zostało zainstalowane na nieruchomości, przed czy po oddaniu nieruchomości w użytkowanie wieczyste. Użytkownik wieczysty, który wnosi o ustanowienie służebności przesyłu w związku z urządzeniem zainstalowanym na nieruchomości przed jej oddaniem w użytkowanie wieczyste musi liczyć się z  oddaleniem jego wniosku. Uchwała Sądu Najwyższego nie jest wiążąca dla sądów powszechnych (poza sądem, który zadał pytanie), to jednak siła autorytetu Sądu Najwyższego wpływa  na kierunek wykładni.

Urlopy rodzicielskie i opiekuńcze – zmiany proponowane przez Komisję Europejską

Komisja Europejska przedstawiła projekt nowej dyrektywy w sprawie równowagi między życiem zawodowym a prywatnym rodziców i opiekunów. Projekt przewiduje m. in:

  1. wprowadzenie płatnych tzw. urlopów opiekuńczych – każdy pracownik 5 dni w roku mógłby wykorzystać do opieki nad chorym lub niesamodzielnym rodzicem, dzieckiem lub małżonkiem; za okres urlopu pracownikowi przysługiwałoby wynagrodzenie w wysokości co najmniej zasiłku chorobowego;
  2. wprowadzenie 10 dniowego urlopu ojcowskiego z okazji narodzin dziecka;
  3. zmiany w urlopach rodzicielskich
  • zobowiązanie ojców dzieci do wykorzystania 4 miesięcy urlopu rodzicielskiego – jeżeli ojciec nie skorzysta z prawa do urlopu, jego część przepadnie (matka nie będzie mogła tej części urlopu wykorzystać);
  • wydłużenie okresu, w którym zatrudnieni będą mogli wybrać urlop rodzicielski (do ukończenia przez dziecko 12 lat);
  • przyznanie ojcom prawa do urlopu rodzicielskiego niezależnie od tego, czy takie prawo będzie przysługiwało również matce;
  1. wprowadzenie przepisów, które będą chronić przed zwolnieniem pracowników (rodziców dziecka do ukończenia przez niego 12 lat) jeżeli złożą wniosek do pracodawcy o objęcie ich elastyczną organizacją pracy.

Zmiany w zakresie urlopu rodzicielskiego oznaczają, że w razie przyjęcia dyrektywy przez Parlament Europejski i Radę Unii Europejskiej Polska będzie musiała dostosować swoje przepisy do tejże dyrektywy. Na zmianach stracą matki w tym sensie, że nie będą mogły skorzystać z rocznego urlopu po urodzeniu dziecka jak dotychczas, gdy łączą urlop macierzyński z urlopem rodzicielskim, chyba, że Polska wydłuży płatne urlopy o kolejne 4 miesiące albo wprowadzi częściowo płatne urlopy wychowawcze.

Bruksela uzasadnia swoje propozycje m. in. koniecznością aktywizacji zawodowej kobiet oraz zapewnianiem równości obu płci na rynku pracy a także ułatwieniem dla kobiet i mężczyzn na pozostanie na rynku pracy w razie np. koniecznością sprawowania opieki nad rodzicem.

Zasady opodatkowania sprzedaży nieruchomości nabywanych w spadku po zmarłym współmałżonku

15 maja 2017 roku Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. akt: II FPS 2/17 podjął uchwałę, będącą rozstrzygnięciem przedstawionego Sądowi zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości „Czy według art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) źródłem przychodu jest również odpłatne zbycie nieruchomości lub prawa nabytych do majątku wspólnego, w przypadku gdy zbycie ma miejsce przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym na podstawie dziedziczenia nastąpiło nabycie przez małżonka pozostałego przy życiu udziału w nieruchomości lub w prawie nabytych do majątku wspólnego, ponad własny udział po ustaniu wspólności majątkowej na skutek śmierci drugiego z małżonków, w sytuacji gdy od nabycia nieruchomości lub prawa przez obojga małżonków do majątku wspólnego minęło pięć lat?” o następującej treści:

Dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a – c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176, ze zm.) nabytych przez współmałżonka w wyniku dziedziczenia, datą ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu tego przepisu jest dzień nabycia (wybudowania) tych nieruchomości i praw majątkowych do majątku wspólnego małżonków”.

Powyższa uchwała oznacza, że w razie sprzedaży odziedziczonej po współmałżonku  nieruchomości, należącej uprzednio do wspólności majątkowej małżeńskiej, termin 5-letni od którego zależy opodatkowanie przychodu ze sprzedaży liczy się od dnia nabycia nieruchomości do wspólnego majątku albo jej wybudowania a nie jak wcześniej przyjmowały organy skarbowe od daty dziedziczenia.

System monitorowania drogowego przewozu tzw. towarów wrażliwych

System monitorowania drogowegoZ dniem 1 maja weszła w życie ustawa opisująca system monitorowania drogowego przewozu towarów, która ma na celu wdrożenie kolejnego narzędzia uszczelniającego system podatkowy.

Systemowi monitorowania drogowego podlega przewóz określonych w ustawie towarów, jak również innych jakie zostaną określone w rozporządzeniu wydanym na podstawie ustawy.

OSOBY ZOBOWIĄZANE DO DOKONANIA ZGŁOSZENIA

W ramach projektowanych rozwiązań przewidziano prowadzenie rejestru, do którego obowiązek zgłoszenia nałożono na trzy rodzaje podmiotów (stanowiących osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, prowadzącą działalność gospodarczą): podmiot wysyłający, podmiot odbierający i przewoźnik.  Czytaj dalej

ODWROTNY VAT W BRANŻY BUDOWLANEJ

Odwrotny Vat w branży budowlanejOdwrotny vat w branży budowlanej – Od 1 stycznia 2017 r. branża budowlana w zakresie określonych robót została objęta mechanizmem tzw. odwrotnego obciążenia (reverse chargé) w rozliczeniu VAT. Firmy realizujące usługi jako podwykonawcy są zobowiązane do wystawiania faktury bez VAT, a podatek rozlicza generalny wykonawca, na rzecz którego wykonywana jest usługa.

W nowym załączniku nr 14 znajdą się liczne roboty budowlane, które będą opodatkowane na zasadach reverse chargé, gdy dojdzie do łącznego spełnienia trzech warunków:

  1. usługodawcą jest czynny podatnik VAT w rozumieniu art.15, niekorzystający z tzw. zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 i 9
  2. usługobiorcą również jest czynny podatnik VAT, o którym mowa w art. 15,
  3. usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca.

Czytaj dalej

Prawo do świadczenia wychowawczego – czy można uwzględnić dziecko z pierwszego małżeństwa

Prawo do świadczenia wychowawczego

Prawo do świadczenia wychowawczego

Zgodnie z art. 4 ust. ust. 2 i 3 ustawy z dnia 11 lutego 2016 roku o pomocy państwa w wychowaniu dzieci prawo do świadczenia wychowawczego przysługuje, matce, ojcu, opiekunowi faktycznemu dziecka albo opiekunowi prawnemu dziecka do ukończenia przez dziecko 18 roku życia. Zgodnie zaś z art. 5 ust. 2 ww. ustawy w przypadku urodzenia dziecka, ukończenia przez dziecko 18 roku życia lub w przypadku gdy dziecko, zgodnie z orzeczeniem sądu, jest pod opieką naprzemienną rodziców rozwiedzionych, żyjących w separacji lub żyjących w rozłączeniu, kwotę świadczenia wychowawczego przysługującą za niepełny miesiąc ustala się, dzieląc kwotę tego świadczenia przez liczbę wszystkich dni kalendarzowych w tym miesiącu, a otrzymaną kwotę mnoży przez liczbę dni kalendarzowych, za które to świadczenie przysługuje. Niewątpliwie zatem do świadczenia wychowawczego, w odpowiedniej proporcji można uwzględnić dziecko, jeżeli sąd orzeknie opiekę naprzemienną.   Czytaj dalej

Pełne odliczenie VAT od samochodu służbowego a dojazd do domu pracownika

Pełne odliczenie VAT od samochodu służbowego

Pełne odliczenie VAT od samochodu służbowego a dojazd do domu pracownika

Kwestia odliczania VAT od samochodów służbowych zawsze budziła kontrowersje i wątpliwości. To, czy przedsiębiorca odliczy 100% czy też 50% VAT od samochodu służbowego zależy od tego, czy pojazd jest wykorzystywany wyłącznie do celów służbowych czy też nie.  Zgodnie z art. 86a ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług  pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:

1)  sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub

2)  konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne. Czytaj dalej

Upływ terminu w sobotę

Upływ terminu w sobotęUpływ terminu w sobotę – Od dnia 1 stycznia 2017 roku w zakresie terminów w kodeksie cywilnym zostało wprowadzone, na wzór obowiązującego np. już w ordynacji podatkowej rozwiązanie, zgodnie z którym zrównano w zakresie skutków upływu terminu sobotę z dniem ustawowo wolnym od pracy – jeżeli koniec terminu do wykonania czynności przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy lub na sobotę, termin upływa następnego dnia, który nie jest dniem wolnym od pracy ani sobotą. Czytaj dalej

Zmiany dotyczące prokury

Zmiany dotyczące prokuryZmiany dotyczące prokury – We wpisie: Zmiany w kodeksie pracy od 1 stycznia 2017 r. poruszyliśmy już kwestię zmian wprowadzonych ustawą z dnia 16 grudnia 2016 r. o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego przedsiębiorców. Kolejna ważna zmiana wchodząca w życie 1 stycznia 2017 r. dotyczy prokury (zmiany w kodeksie cywilnym). Czytaj dalej